ASYMETRYCZNA KOMPOZYCJA

Nie-Boska komedia to asymetryczna kompozycja samoist­nych scen, przedstawiających lakonicznie i skrótowo „całość w wycinkach”. Odsłaniają one ciągle jakiś inny, nowy wymiar rzeczywistości — ale zawsze z punktu widzenia „centralnego  ja”. Podstawowa cecha osobowości romantycznej konflikt ze j światem, niemożność przystosowania się do jego praw, ideałów, hierarchii wartości — przybrała w dziejach hrabiego Henryka  postać szczególnie uderzającą. Staje on wobec bankructwa każ­dego wysiłku, gdy pragnie odszukać dla siebie jakieś miejsce j w świecie: w krainie poezji, w rodzinie, w życiu publicznym. Nie może znaleźć wspólnego języka ani ze „starym”, ani z „no- ] wym” otoczeniem. I czuje równe obrzydzenie do cnót i grzechów arystokracji, jak i demokracji. To jest ten rozległy świat, który go tak ciasno oplata w dramacie Krasińskiego. Hrabia Henryk tworzy integrującą „całość” formy otwartej.Jerzy Grzegorzewski wyjątkowo subtelnie odczytał otwar­tość Nie-Boskiej komedii. W zapisie graficznym dramatu góruje pauza — jost to chyba najczęstszy znak interpunkcyjny w tekście. To właśnie pauzy wykreślają skomplikowany układ dźwięków i milczenia w dramacie Krasińskiego. Samoistne sce­ny przedstawiają całość w wycinkach, zaś pauzy są po to, by ujawniać, że świat Nie-Boskiej z każdym zdaniem się wali i zatraca. Każde następne zdanie jest jak gdyby odbudowaniem tego świata od początku. By przedstawić dobitniej, taki jest dziwaczny ruch w tych zdaniach, takie jest w nich przeczucie katastrofy. To wszystko udało się Grzegorzewskiemu przeka­zać odbiorcy. Jak to uczynił?

Witaj na moim portalu o hobby, jeśli jesteś zainteresowany tematyką związaną ze sposobami na aktywne spędzanie wolnego czasu to zapraszam do czytania i regularnego odwiedzania mojego bloga! Zapraszam do czytania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)