HARMONIA I MĄDROŚĆ

Kiedy two­rzy, mus harmonii i mądrości w jego tworach leży; ja, jeśli chciałem, wydałem was bez celu; jeśli zechcę, zniszczę bez przyczyny. Nikt wam ratunku nie przyniesie na ziemi ni w niebie, może was natychmiast strącę do nicości, może jeszcze dam wam kilka kartek życia, a może was przeciągnę w późnej lata i wieki!” (t. II, s. 634—635). Itd. — w podobnym stylu i sensie. To prawie przeoczone przez historyków literatury przewrot­ne wyznanie Krasińskiego ujawnia wysoce rozwiniętą świa­domość gry literackiej; rozmowa autora z samym sobą służy autodemaskacji:   odsłonięciu      kapryśnych, nieprzewidywalnych zamiarów autokraty wobec świata, który sam stworzył, mocą swej nieokiełznanej fantazji. Literacki charakter bytuj tego świata nie tylko nie jest ukrywany, lecz przeciwnie — wydobywany, obnoszony, akcentowany bardzo silnie. Oznaczało to, że Krasiński — podobnie jak wielu romantyków — wła-j śnie w szczególnie pomyślanej prozie eksperymentował z materią literatury, poddawał ją rozmaitym obróbkom, wydoby­wał z niej różne dysonanse, stosował kilka miar dystansów i wprowadzał kilka punktów widzenia.

Witaj na moim portalu o hobby, jeśli jesteś zainteresowany tematyką związaną ze sposobami na aktywne spędzanie wolnego czasu to zapraszam do czytania i regularnego odwiedzania mojego bloga! Zapraszam do czytania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)