IDEA SZLACHECTWA POLSKIEGO

Mielikowskiego z Ligenzą łączy przede wszystkim idea polskiego szlachectwa; nie tylko obaj są szlachcicami, ale jeszcze i szczególnie to szlachectwo jako obowiązek duchowy pojmują: jeden bardzo spontanicznie i bez wyrozumowania, drugi — I historiozoficznie. I właśnie w tym momencie dochodzi do iden­tyfikacji Krasińskiego i z „autorem”, i z „wydawcą”. Sarmatyzm godzi się z romantyzmem. Pastisz (nie parodia przecież) ukrywa w sobie sympatię i zrozumienie. Podobna sytuacja — jakkolwiek znacznie bardziej drastyczna, ale bo Słowacki był dużo ostrzejszy we wszystkim od Krasińskiego — wytworzyła się w Poemie Piasta Dantyszka o piekle. Przyjęcie z ironicz­nym dystansem sarmackiego punktu widzenia: w tym samym mniej więcej czasie obydwaj autorzy mieli podobny problem przed sobą.Trzeba przy tym pamiętać o bujnym rozwoju sarmackich gatunków literackich w owym okresie. U Słowackiego, u Kra­sińskiego, u wielu innych autorów w podobnym geście arty­stycznym było wiele z poszukiwania tożsamości, z prób samo- określenia, z odnajdywania własnej historycznej konkretności. Krasiński w ogóle, jak wiadomo, lubił się przebierać. Prowa­dził życie wyjątkowo steatralizowane, podobało mu się też uprawianie takiej literatury.

Witaj na moim portalu o hobby, jeśli jesteś zainteresowany tematyką związaną ze sposobami na aktywne spędzanie wolnego czasu to zapraszam do czytania i regularnego odwiedzania mojego bloga! Zapraszam do czytania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)