INTENSYWNA LITERACKOŚĆ

Przez ów „szum” Krasiński rozumiał zapewne intensywną iterackość, której wyjątkowo uprzywilejowaną domeną stała ię właśnie proza poetycka romantyków. W niej szczególnie ilnie romantycy manifestowali literackość swej  iteratury. Ironia kreacyjna była jednym z ulubionych roman- ycznych sposobów otwartego ujawniania sztuczności postaci iterackich i ich absolutnej zależności od panującego nad ni- ni twórcy. Takiej ironii kreacyjnej w prozie próbował Słowacki w zaczętej zaledwie powieści francuskiej pt. Le Roi de Mdawa, jak również w nieukończonym fragmencie Pana Al­fonsa; wspaniały jej popis dał Krasiński w Herburcie (1837). Tutaj właśnie znajduje się ironiczna i tyrańska mowa autora do stworzonych przezeń przed chwilą postaci: „Słuchajcie mnie, poddani! Ni sułtan żaden, ni król chrześcijański, ni kochanek nad kochanką, ni dozorca osady nad Murzynami, ni wspólnik nad zbrodniarzem, ni anioł nad poruczoną gwiazdą nie osiąg­nął nigdy przemocy, z jaką ja panuję nad wami. Bóg chyba jeden — ale nie — i Bóg sam nie ma takiej potęgi.

Witaj na moim portalu o hobby, jeśli jesteś zainteresowany tematyką związaną ze sposobami na aktywne spędzanie wolnego czasu to zapraszam do czytania i regularnego odwiedzania mojego bloga! Zapraszam do czytania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)