LEKTURA ZEZNAŃ

Na zakończenie pozostaje jeszcze jeden problem historycz­no literacki. Notując swe uwagi na marginesie lektury zeznań, starałam się nie używać terminu Cyganeria Warszawska na oznaczenie wyodrębnionej i spoistej grupy literackiej działają­cej — jak przypuszczają niektórzy badacze — w latach 1839 —1843  czy 1838—1844 . Odwoływanie się bowiem do jej ist­nienia nie było konieczne, a jej byt zaczął mi się wydawać fikcją literacką i historycznoliteracką (stworzoną przecież zresz­tą dosyć późno, bo dopiero w r. 1881, i to przez świadka uzna­wanego na ogół za mało wiarygodnego — Aleksandra Niewia­rowskiego). Zresztą badacz tak silnie przekonany o istnieniu Cyganerii Warszawskiej i tak zasłużony w dociekaniach histo­rycznych nad nią, Stefan Kawyn, podawał stale  jako głów­ny dowód jej egzystencji cygańskie „życie manifestacyjne”, „specyficzny typ obyczajowości literackiej”, wszystkie zaś in­ne cechy konstytuujące grupowość (jak np. program, skład osobowy, spotkania, czasopisma, almanachy itp.) okazywały sie w jego przekonaniu nader nikłe.

Witaj na moim portalu o hobby, jeśli jesteś zainteresowany tematyką związaną ze sposobami na aktywne spędzanie wolnego czasu to zapraszam do czytania i regularnego odwiedzania mojego bloga! Zapraszam do czytania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)