LUDZKIE CZYNY

Ona to „plącze ludzkie czyny”, będąc symbolem nie tyl­ko Poezji romantycznej i jej kapryśnej siły kreacyjnej, ale również uosobieniem ironii historiozoficznej, tak dobitnie wy­powiedzianej przez Słowackiego w liście dedykacyjnym, gdy mowa o „nieprzewidzianych owocach, które wydają drzewa rę­ką ludzi szczepione”. Do ironii Goplany dołącza się tragiczna ironia losu Balladyny. Immoralistka („będę żyła, Jakby nie było Boga” — mówi — i żyje tak w istocie) poddaje się z wła­snej woli i wyboru prawu moralnemu (jako królowa mówi: „Przysięgam sobie samej, w oczach Boga, Być sprawiedliwą”). Dążąc do władzy, władzę tę w koiacu obraca przeciwko so­bie — i to w sposób pełen godności etycznej. Podeptawszy pra­wo — sama staje się prawem. Uśmierciwszy innych, by pano­wać — osiągnąwszy władzę, u początku panowania, sama na siebie śmierć nakłada. I to są także owe „nieprzewidziane owo­ce” z drzew „ręką ludzi szczepionych”. Ofiarą ironii losu pada również Goplana.

Witaj na moim portalu o hobby, jeśli jesteś zainteresowany tematyką związaną ze sposobami na aktywne spędzanie wolnego czasu to zapraszam do czytania i regularnego odwiedzania mojego bloga! Zapraszam do czytania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)