NAJWIĘCEJ RACJI

Najwięcej racji, jak się wy­daje, ma Pieścikowski, utrzymując: „Mówić więc można o cy­ganerii warszawskiej lat czterdziestych! Ale nie jest to gru­pa o określonym składzie personalnym, działająca w ściśle oznaczonym czasie i według bliżej sprecyzowanego programu; tym bardziej nie jest to grupa literacka, jak chciała tra­dycja, zwąc ją «Cyganerią Warszawską.”  Wolno chyba o tzw. Cyganerii Warszawskiej rozumować na podstawie zgromadzonych zeznań śledczych. Ujawniają one bardzo wyraźnie fakt, że w latach czterdziestych w Warsza­wie istniało i działało kilka zawiązanych dość spontanicznie grup i grupek tajnego czytania dzieł zakazanych i propa­gandy powstańczej. Ich światopogląd formował się pod wy­raźnym wpływem publicystyki TDP-owskiej oraz poezji ro­mantycznej; najogólniej można im przypisać — parafrazując Libelta — cechy „lewicy romantycznej”. Tzw. Cyganeria War­szawska prawdopodobnie stanowiła identyczną z nimi w struk­turze i światopoglądzie luźną grupę czytelniczo-artystyczną którą cechowały jeszcze pewne szczególne zachowania. Trudno je wszakże uznać za jej wyłączną właściwość, gdyż np. pociąg do ludu staromiejskiego, „pielgrzymki narodowe” czy radykal­ne manifestacje ideowo-obyczajowe żywiło i uprawiało wielu jeszcze ówczesnych młodzieńców patriotów i demokratów.

Witaj na moim portalu o hobby, jeśli jesteś zainteresowany tematyką związaną ze sposobami na aktywne spędzanie wolnego czasu to zapraszam do czytania i regularnego odwiedzania mojego bloga! Zapraszam do czytania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)