NOWE POJMOWANIE EGZYSTENCJI

Nowe pojmowanie egzystencji każe teraz Słowackiemu zanegować wizję kosmicznej pustki, zapełnić wszechświat rojami duchów, które pozostają w bezustannym porozumieniu z ludźmi. Twórczość mistyczna staje się terenem niebywałego w poezji polskiej eksperymentu — przejścia od egzystencji uwięzionej do egzystencji otwartej. Tak często te­raz pojawiający się u Słowackiego anioł to znak przekroczenia egzystencji. Sam poeta zresztą uważa się za anioła, właśnie dlatego, że wydostał się z „nicości topieli” w przestwór praw­dziwej, bo wiecznie żywej, ruchomej, duchowej nieskończo­ności. Twórczość mistyczna Słowackiego nieraz bywa uważana za rumowisko wspaniałych, lecz bezkształtnych odłamków. Nic mylniejszego. Jest to wynik fałszywej, niewłaściwej, swoiście „pozytywistycznej” lektury. M. Blanchot dowodzi: „Problem dzieła fragmentarycznego jest problemem pełnej dojrzałości: przede wszystkim u artystów, ale także w społeczeństwach.” Do lektury takiego dzieła społeczności muszą dorosnąć.To pozytywiści narzucili do dziś pokutujące przekonanie o    szaleńczym, nieczytelnym chaosie mistycznych fragmentów Słowackiego.

Witaj na moim portalu o hobby, jeśli jesteś zainteresowany tematyką związaną ze sposobami na aktywne spędzanie wolnego czasu to zapraszam do czytania i regularnego odwiedzania mojego bloga! Zapraszam do czytania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)