ROMANTYZM KRASIŃSKIEGO

Romantyzm Krasińskiego zawsze najsilniej z wszyst­kich polskich romantyzmów był podbarwiony klasowym odczuciem rzeczywistości. Również i tutaj, w prowadzonym dla Delfiny „dzienniku sycylijskim”, tak się dzieje, gdy wyrze­ka na hałas i gwar neapolitańskich prymitywów ludowych, tych „psów, osłów i ostryg” (44), które mącą wyniosłą, arysto­kratyczną samotność księżycowego marzyciela.W istocie Trzy myśli to tryptyk konsolacyjny; wszystkie ich niekonsekwencje są niekonsekwencjami konsolacji, w bardzo trudnym dla Krasińskiego położeniu. Składały się na nie: świadomość splotu rewolucji i niepodległości i zwią­zanego z nim lęku, że każde niemal poruszenie niepodległo­ściowe może się przekształcić w rewolucyjne, oraz dążenie do zachowania priorytetu szlachty w niepodległości — priorytetu, który ma wynikać z jej historycznie potwierdzonej misji mo­ralnej (por. Przedświt). Stąd „Mielikowski” mógł „wydawać” Trzy myśli… W celu zachowania w nienaruszonym stanie „Pol­ski” i „szlachty” Krasiński obmyślił sobie cały system konsolacyjny, w którego centrum tkwi — oczywiście niezbyt prawo­wierne, ale najściślej wynikające z ducha katolicyzmu — poję­cie zmartwychwstania. W „trzech myślach” Krasiński objawił zarówno metafizyczny, jak historiozoficzny sens konsolacyjnej filozofii zmartwychwstania.

Witaj na moim portalu o hobby, jeśli jesteś zainteresowany tematyką związaną ze sposobami na aktywne spędzanie wolnego czasu to zapraszam do czytania i regularnego odwiedzania mojego bloga! Zapraszam do czytania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)