SPISKOWY CHARAKTER

Pozostawał w bliskiej — i to wyraźnie o charakterze spisko­wym — zażyłości z Karpińskim, Grossem, Dembowskim; był przyjacielem wymienionego w zeznaniach jako wypożyczają­cego zakazane książki Sierpińskiego; Gruszecki dokładnie opi­sał, w jaki sposób prowadził robotę agitacyjną. Jako poecie mecenasował mu Dembowski; finansował wydanie współreda­gowanego przez Zmorskiego almanachu „Jaskułka” (sic!) oraz Poezji, których tom I ukazał się w Warszawie w r. 1843.Lesława zaś autor przypisywał „Edwardowi Dembowskiemu 1 w znak braterstwa i przyjaźni. 13 października 1843”. Wszystko to są przejrzyste szyfry serdecznych związków łączących konspiratorów.Szczególnie pociąga działalność Zmorskiego tym właśnie, że tak wyraziście zbiegają się w niej i nierozdzielnie splatają wąt­ki spisku i wątki literatury. Poprzez postać au­tora Anioła-niszczyciela pozwalają się uchwycić istotne cechy! spiskowców warszawskich lat czterdziestych — jego poezja to jakby ścisła paralela do świata myśli i ideałów młodzieży spi­skującej. Ale bo też Zmorski uprawiał propagandę spiskową w rozmaitych postaciach i zasłużył sobie w pełni na opinię Komisji Śledczej, której wyrok nie zdołał go jednak dosięgnąć, gdyż zdążył zbiec za granicę: „wiedział o projektach przygo­towania buntu, brał w tym udział, czytał zakazane dzieła i roz- 3 powszechniał je, a także uczestniczył w buntowniczych deba­tach” (226). Nie wymieniono tu jeszcze jednego punktu oskar-1 żenią — że sam pisywał „wolnomyślne wiersze”.

 

Witaj na moim portalu o hobby, jeśli jesteś zainteresowany tematyką związaną ze sposobami na aktywne spędzanie wolnego czasu to zapraszam do czytania i regularnego odwiedzania mojego bloga! Zapraszam do czytania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)