SPRZECZNE OCENY

Lilia Weneda budziła najbardziej sprzeczne oceny. Tarnow­ski zarzucał jej „fałsz i niesmak”, Borowy był o niej naj­gorszego zdania. Wydaje się, że do dramatu stosowano nie­właściwe miary kategorii estetycznych. Traktuje on o tragedii  ginącego narodu Wenedów, nad którym zawisło ironiczne fa- i tum zagłady. Podstawowe zawęźlenie tak się ujawnia: gdyby Wenedzi odzyskali harfę, mogliby zwyciężyć (nawet zła wróżba dałaby się odwrócić), ale harfy nie odzyskują, bo  skła­mał. Ten drobiazg właśnie powoduje katastrofalne skutki, łań­cuch zbrodni, zabójstw, klęsk, a wreszcie zagładę całego na­rodu. Dziwaczne? Tak, ale właśnie zgodne z ironicznym zało- i żeniem.Zatrzymam się dłużej przy Lilii Wenedzie — ze względu na zarysowujący się tutaj ostry konflikt interpretacji. Wacław Bo­rowy, autor zjadliwych Uwag o Lilii Wenedzie („Wiedza i Ży­cie” 1949, nr 5), będąc zwolennikiem klasycyzmu i swoistego realizmu nie uznał poetyki dramatu za pełnowartościową i równouprawnioną. Nie jest to w istocie najlepszy utwór Sło­wackiego, lecz nie można mu odmówić konsekwencji estetycz­nej, a takim właśnie zarzutem głównie posługuje się Borowy.

Witaj na moim portalu o hobby, jeśli jesteś zainteresowany tematyką związaną ze sposobami na aktywne spędzanie wolnego czasu to zapraszam do czytania i regularnego odwiedzania mojego bloga! Zapraszam do czytania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)