STYL ŻYCIA NARODOWEGO

Tak właśnie Roman Zmorski we wspomnieniu o zmarłym 8II1843 r. przyjacielu, Sewerynie Zenonie Sierpińskim, cha­rakteryzował sytuację pod zaborem rosyjskim, w którym za­grożenie moralności przez egoizm, serwilizm i ugodowość, a w najlepszym wypadku — pragmatyzm większości społeczeń­stwa postępowi młodzieńcy-patrioci uznali za najpoważniejsze. Szukali więc środków wpływania „na usposobienia spółczesne”, przyczyniania się „do skierowania umysłów na pożądany tor”. W tym zakresie musieli liczyć na styl życia narodowego, który tak się przedstawiał Zmorskiemu: „W Polsce bowiem — a nie jest to wcale znakiem umysłowego ubóstwa, ale raczej pełnej potęgi czerstwości narodu — dotąd żywe tylko słowo budzi życie, a pieśń lub powieść wspominająca przeminione dni przeszłości działa silnie i przechodzi w krew powszechności, podczas gdy uczone rozprawy i historie pozostają obce masom bez żadnego na nie wpływu.”  Ile było w tym rzeczywistego rozeznania w socjotechnice emocjonalnego przede wszystkim oddziaływania na masy, a ile romantycznej wizji narodu, w uniesieniu karmiącego się „żywym słowem”, nie będziemy w tej chwili rozstrzygać. Najistotniejsza wydaje się okoliczność, że we wspomnieniu Zmorskiego dochodzi do głosu pewna idea propagandy demokratyczno-patriotycznej, znajdująca potwier­dzenie w faktach podziemnego życia kraju, inspirowanego bar­dzo silnie przez emigrację.

Witaj na moim portalu o hobby, jeśli jesteś zainteresowany tematyką związaną ze sposobami na aktywne spędzanie wolnego czasu to zapraszam do czytania i regularnego odwiedzania mojego bloga! Zapraszam do czytania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)