TAJEMNICZA WZMIANKA

Tajemnicza wzmianka została przez Mickiewicza uzupełnio­na i rozbudowana w wykładzie czwartym kursu IV (z 16 1 1844). Tutaj już dał upust bez ograniczeń swym uprzedzeniom wobec Kościoła. Sen Cezary i Legenda („czyli widzenie w noc wigi­lijną”, jak ją również nazywa) posłużyły mu do brawurowego ataku na stagnację papiestwa i kleru. Wymowne było dla niego od razu to, że nowe nauki nie rodzą się „w stolicy świa­ta chrześcijańskiego, która umie już tylko odtrącać i potę­piać”. Dowodem pomysły Francuza, Bucheza, o powszechnym zbawieniu; dowodem „tony boleści proroczej”, słyszalne „u wszystkich wielkich pisarzy polskich, w całej tegoczesnej literaturze polskiej” (XI, 361). Ci, którzy głoszą myśl o ocale­niu Rzymu, i chcą ją wprowadzić w czyn — przychodzą spo­za Rzymu. Ta idea wydawała się Mickiewiczowi prawdą oczy­wistą. Toteż jego streszczenie Legendy i jej interpretacja przedstawiają wspaniały wprost przykład pragmatycznej transformacji objaśnianego tekstu.

Witaj na moim portalu o hobby, jeśli jesteś zainteresowany tematyką związaną ze sposobami na aktywne spędzanie wolnego czasu to zapraszam do czytania i regularnego odwiedzania mojego bloga! Zapraszam do czytania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)