UTWORY WYDANE NA EMIGRACJI

W utworach wydanych na emigracji tak rozumiane „szaleństwo” stało się wyraźnie kategorią polityczną. Mickiewicz w artykule z „Pielgrzyma Polskiego” z r. 1833 pt. O ludziach rozsądnych i ludziach szalonych dowodził, że wszyscy heroicz­ni patrioci polscy ostatniej doby nazywani byli przez swych rozsądnych przeciwników „szaleńcami” lub „szalonymi awanturnikami”, naród zaś mianował ich wielkimi i zasłużonymi.); Podobnie Chodźko w Dziesięciu obrazach pokazywał, jak hra­bia polski i generał rosyjski szydzą z bohaterskiej śmierci mę­czennika 1833 r., Artura Zawiszy, nazywając go permanentnie; „wariatem”.„Wylatywanie ponad poziomy” Farysa to symboliczna figu-i ra świadomości pokolenia, do którego przedstawicieli też mó­wiono: „O szalony! gdzie on goni…” Do swego Farysa-Wieszcza, i i napisanego po powrocie z zesłania, Karol Baliński sporządzili] następujący pedantyczny komentarz: „Nadchodził rok 44, a z nim związek ks. Ściegiennego, w tej myśli napisałem Farys-Wieszcz.

Witaj na moim portalu o hobby, jeśli jesteś zainteresowany tematyką związaną ze sposobami na aktywne spędzanie wolnego czasu to zapraszam do czytania i regularnego odwiedzania mojego bloga! Zapraszam do czytania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)