WIZJA ROZBICIA

Używając wizji Krasińskie­go do rozbicia rutynicznej skorupy Kościoła, Mickiewicz popa­dał w stronniczość i przejawiał skłonność do znamiennych de­formacji, których zresztą tak licznych przykładów dostarczają prelekcje paryskie. I tak np. podkoloryzował stosownie Legen­dą, podając z naciskiem, że książęta Kościoła „mają włosy osiwiałe od bezczynności”, że św. Jan, wyobrażający Kościół przyszłości to „młodzieniec” (XI, 362). Tekst Legendy stał się też podstawą do dalszych spekulacji profetycznych. Pisał więc Mickiewicz, że „hufiec pielgrzymi” z Legendy Krasińskiego wyobraża „nie tylko legiony polskie”, lecz również „nieprzeliczony zastęp ludzi szukających Kościoła przyszłości”. Wszyscy oni dążą do Rzymu, wszyscy muszą wstąpić do bazyliki Św. Piotra, „ale nie zginą w jej zwali­skach, podtrzymają kopułę szablami” (XI, 364). Jest to finał ; odmieniony, gdyż w Legendzie Krasińskiego szlachta polska przecież legła pod gruzami kopuły. W dalszym ciągu wywodu Mickiewicz przekształca tę obrazową metaforę, aż dochodzi do innej, osobliwie ponadklasowej formuły: „Duchy narodów podtrzymują tę kopułę, zagrożoną runięciem” (XI, 364).

Witaj na moim portalu o hobby, jeśli jesteś zainteresowany tematyką związaną ze sposobami na aktywne spędzanie wolnego czasu to zapraszam do czytania i regularnego odwiedzania mojego bloga! Zapraszam do czytania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)